Is de liefde genoeg?

20/08/2026 • 0 Comment

Ik zal er geen doekjes om winden en geef je meteen het antwoord op deze vraag: nee

Dat komt hard aan, maar ik ga je uitleggen waarom het antwoord nee is.

Als je ervoor kiest je leven met een ander te delen, dan vormen jullie samen een team. Balans is daarbij belangrijk. In geven en nemen, in de taken die jullie verdelen, in de aandacht en de zorg, en in de ruimte om je individueel te blijven ontwikkelen. Verslaving verstoort deze balans, want verslaving eist alles op: alle energie, alle aandacht en alle ruimte.

Hoeveel je van iemand ook mag houden, verslaving zal alles bepalen.

Verslaving is geen keuze

Verslaving is geen keuze. Er zijn genoeg wetenschappelijke studies die aantonen dat verslaving een hersenziekte is, waarbij het brein blijvend verandert. Wel is het mogelijk blijvend in herstel te komen, mits de persoon met de verslaving zich bewust blijft van zijn of haar ziekte en bereid is eraan te blijven werken.

Je mag het gerust vergelijken met diabetes. Als je niet actief rekening houdt met je bloedsuiker, je dieet niet aanpast en niet bijprikt, dan kun je snel weer ziek worden. Maar iemand met diabetes kan prima gezond oud worden. Zo geldt dat ook voor iemand met een verslaving. Ik durf zelfs te zeggen dat mensen met een verslaving die hard hebben gewerkt aan hun herstel en daarin blijven investeren, juist heel sterke en fijne mensen zijn om te leren kennen. Zij zijn de beste versie van zichzelf geworden, zijn zich bewust geworden van hun emoties en gedachten en zijn enorm empathisch.

Wat er in het brein gebeurt

Verslaving wordt wetenschappelijk beschreven als een chronische, terugkerende hersenaandoening. Middelen zoals alcohol, drugs en medicijnen prikkelen het beloningssysteem in de hersenen, en gedrag zoals gokken of gamen doet dat op vergelijkbare wijze. Daarbij komt de neurotransmitter dopamine vrij, die zorgt voor een sterk gevoel van beloning.

Bij langdurig gebruik past het brein zich aan en neemt het aantal dopaminereceptoren af. Daardoor is er steeds meer nodig om hetzelfde effect te bereiken, terwijl gewone dingen zoals eten, contact of een wandeling juist steeds minder opleveren. Tegelijkertijd functioneert het deel van de hersenen dat impulsen remt en gevolgen inschat minder goed.

Dat verklaart waarom “gewoon stoppen” voor je dierbare helemaal niet gewoon is, en waarom hij of zij dingen doet die haaks staan op wat hij of zij zegt te willen.

Bronnen:
Hersenstichting – “Wat is een verslaving?” en Jellinek – “Waarom is verslaving een hersenziekte?”

Dit artikel is er niet om jou te overtuigen je relatie te stoppen

Dit artikel is er om je bewust te maken dat onvoorwaardelijke liefde zonder grenzen verslaving eerder voedt dan breekt, en jou meesleept in die ondergang. Dat is wat er gebeurt als verslaving de macht mag behouden.

Als je verslaafde naaste nog niet toe is aan een behandeling, nog niet wil stoppen, volop aan het ontkennen is of voor de zoveelste keer zegt “ik kan echt zelf wel stoppen, alleen… maar…”, dan heb je een relatie met de verslaving en niet met je partner. Je zult dan voor jezelf een keuze moeten gaan maken. En tijdens het maken van die keuze zul je tot de conclusie moeten komen dat de liefde niet genoeg is.

De drang om te redden

Wanneer iemand van wie je houdt verslaafd is, dan wil je die persoon redden. Je ziet zijn of haar lijden. Je wilt erger voorkomen, zoals het verliezen van de woning, de baan, het geld en de relaties. Je gaat steeds kleine beetjes verantwoordelijkheid overnemen. Je doet dat met liefde, want je wilt hem of haar niet in de steek laten. Je ziet de machteloosheid.

En je hebt hoop. Hoop op beter. Want als jij helpt, als jij hem of haar overtuigt, eens goed boos wordt of nog een keer een kans geeft, dan komt het vast echt een keer goed. En als jij niet helpt, dan gaat hij of zij misschien wel dood. Zo kom je op het punt dat je je volledig verantwoordelijk voelt voor de gezondheid en het geluk van je partner, en dat je alle zorgen draagt.

Herken je dit?

Je weet precies hoeveel er nog in de fles zit, wat het saldo is of hoe laat hij of zij thuiskwam. Je houdt het bij zonder dat je dat wilt.
Je hebt vandaag al drie keer gecheckt hoe zijn of haar stemming is, voordat iemand vroeg hoe het met jou gaat.
Je hebt gelogen tegen zijn of haar werk, familie of vrienden om de gevolgen op te vangen.
Je betaalt rekeningen, schulden of boetes die niet van jou zijn.
Je hebt ruzies bijgelegd waar jij niets fout deed, omdat de rust belangrijker was dan je gelijk.
Je maakt plannen die je weer afzegt, tot je bent gestopt met plannen maken.
Je weet niet meer wanneer je voor het laatst iets deed puur omdat jij het leuk vond.
Je vrienden vragen niet meer hoe het gaat, omdat je toch altijd zegt dat het wel meevalt.
Als iemand vraagt hoe het met jou is, begin je te vertellen hoe het met hem of haar gaat.

Herken je vier of meer punten? Dan draag je waarschijnlijk meer dan bij jou hoort.

Je zit vast, je bent gevangen. Je bent er zo aan gewend geraakt om te zorgen dat je nauwelijks nog voelt wat je zelf nodig hebt. Hier wordt vaak het woord codependency voor gebruikt: je zet je eigen gevoelens en behoeftes opzij voor de ander, en je geluk raakt volledig gekoppeld aan het welzijn van je partner.

Waarom redden niet werkt

Doordat jij je partner steeds redt, ervaart hij of zij niet de negatieve gevolgen van de verslaving. En daarmee ontbreekt de motivatie om echt te willen stoppen. De drang naar het middel of het gedrag blijft groter dan de mogelijke negatieve gevolgen. Dat jij boos wordt, dreigt hem of haar te verlaten of smeekt om te stoppen, komt niet meer zo hard binnen. Verslaving maakt gevoelloos, en als er dan toch iets gevoeld wordt, gebruikt hij of zij opnieuw om dat weg te drukken.

Wat helpt dan wel?

Ten eerste: jezelf weer op prioriteit één zetten. Je grenzen stellen en ook echt consequenties doorvoeren als die grenzen worden overschreden, zonder uitzondering en zonder uitstel. En als dat niet werkt, durven loslaten. Je verantwoordelijkheidsgevoel loslaten, de zorg loslaten en de keuzes die jij voor hem of haar wilt maken volledig loslaten.

Vraag jezelf af: als jij volledig zou loslaten, is dan de liefde alleen al genoeg?

Als je partner wil stoppen, dan is er hulp en dan komt er ruimte. Ruimte voor jou als individu, ruimte voor jullie als team, en ruimte om echte liefde te geven en te ontvangen.

Er is geen handleiding

Wij erkennen dat dit ontzettend moeilijk is en dat ieder mens en iedere relatie anders is. Er is daarom ook geen handleiding voor hoe je dit moet aanpakken of welke keuzes jij zou moeten maken. Wat jij als geluk definieert, is persoonlijk. Daarom zullen wij nooit tegen iemand zeggen “verbreek de relatie” of “doe dit en hij of zij stopt wel”. Wij zijn er om jou te ondersteunen in de beslissing die jij maakt, en om samen uit te zoeken wat voor jou gezond is en wat jij als toekomst voor je ziet.

Speciaal voor partners

Wij bieden speciaal voor partners een workshop.

Gebruik de kennis en de steun uit deze workshop om voor jezelf de kracht te vinden de juiste keuzes te maken. Naast deze speciale workshop bieden wij nog allerlei andere workshops aan, op verschillende locaties en online. Wil je persoonlijke hulp, neem dan gerust contact op. Wij helpen.

Workshop Partners

In deze workshop krijg je inzicht in het mechanisme van verslaving en in wat er tussen jullie gebeurt of gebeurd is. Je werkt aan de vraag hoe je in verbinding komt en blijft met jezelf en met de ander, en je leert vanuit veerkracht, acceptatie en veiligheid weer op jezelf te vertrouwen. Deze thema’s zijn net zo relevant wanneer je inmiddels uit de relatie bent of wanneer je partner in herstel is.

📅 zaterdag 28 november 2026
🕙 10.00 tot 16.00 uur
📍 Ellermanstraat 19, Amsterdam
🪙 € 85,- inclusief lunch, koffie en thee

De workshop is uitsluitend bedoeld voor naasten en familieleden, niet voor mensen met een verslaving zelf. Meld je je aan voor drie workshops of meer, dan ontvang je € 15,- korting.